چقدر زود فراموش میشیم
برای علاقمندان جوان و با استعدادی که میخوان به حرفه زیبا و قشنگ و دوست داشتنی و جذاب عکاسی سینما وارد بشن مطالب ذیل خیلی مفیده پروژه تاریخی و عظیم روز رستاخیز در 15 بهمن سال 1388 با استناد به این گزارش تصویری آغاز گردید به اتفاق دوست و همکار جوان و هنرمندم مهدی حیدری در این پروژه مشغول به کار شدیم .بهمن و اسفند و فروردین و اردی بهشت و خرداد و تیر به مدت 6 ماه یعنی نصف یک سال و در واقع اگر 70 درصد پروژه را نبودیم لاقل 60 درصد را بودیم بنا به دلایلی کاملا شخصی و به دور از هیچ حاشیه ای برایمان ادامه کار مقدور نبود( مانند خیلی دیگری از دوستان) و دوست هنرمند و خوبم محسن سیدی را به عنوان جایگزین به پروژه معرفی کردیم آیا به نظر شما باید به این زودی از لیست عوامل فیلم خط خورده و حذف شویم 6ماه به نظر شما کم است نوشته های بالافقط برای علاقمندان و خیل عظیمی از دوستان است که میپرسند چه جوری باید وارد این حرفه شد بر ای من دیگر بودن اسم و نبود فرقی نمکند چون من به ماهیت اصلی این سینما و این خرفه و آدمهای آن پی بردم فقط برای شما دوست عزیز و علاقمند میگویم زود یادشون میره عزیزم تا احتیاج به شما دارن چاکرم و مخلصم البته نا گفته نماند شما باید کار خودت به نحو احسن انجام بدی تا خودت پشیمان نشوی من پشیمون نیستم امیدوارم شما هم نشین
روزنامه بانی فیلم امروز که اشتباها عکس مربوط به اینجانب را چاپ کرده است


روزنامه بانی فیلم مربوط به آغاز پروژه 

بله این است سینما آدمها زود کنار گذشته میشوند و تاریخ مصرف دارن
نظرات
عیبی نداره . اسم بابک برزویه اون جاهایی که باید باشه ، هست !
ای بابا ...
توی اینجور موارد چی میگفتند... !؟ (اما من میگم بزار بخورن، ... )
جایگاه بابک برزویه و لیاقتش جایی هست که قدرشو میدونن واسه همین هم امروز اسمش جاهایی که باید باشه، هست .
نوشتن نظر